De 6-jarige oorlog met mezelf

Vanavond om 22 uur stopt jouw klok met tikken. Heb je je leven geleefd tot het uiterste? Ben je omringd door mensen die je liefhebt? Was jouw eerste kus één die je nooit zal vergeten? Ben je tevreden met wat je hebt of is het meeste nog niet genoeg? Stel je voor dat je maar tot 22 uur de tijd had, wat zou jij nog doen voor dat je klok stopt met tikken en je moet loslaten? Moeilijk of niet? De tijd tikt, het is bijna voorbij. Tik tak TIK tak TIK TAK...

0Likes
0Comments
664Views
AA

1. Proloog

Ik ben Cathalina, de meesten noemen me Cathy. Ik ben 18 jaar oud en ik ben geen gewone tiener.

Het begon toen ik 12 jaar oud was, ondertussen al zes jaar geleden. Het heeft mijn leven verpest en dat terwijl het niet eens zo lang was. Ik heb veel liefde gekregen van mijn ouders, maar heb ze na een tijd niet veel terug kunnen geven. De pijn die mijn lichaam overheerste was te sterk.

Ik heb nooit ruzies met mijn ouders gehad die een normale tiener zou hebben. Discussies over het feit of ik naar een feestje mocht gaan, de razernij als ik na elf uur thuis zou komen. Dat is toch wat de tieners op tv meemaken. 

Samengevat, ik ben nooit een normale tiener geweest. Ik heb nachten aan een stuk geweend door de pijn. Ik zit al zes jaar lang tegen dit monster in mijn lichaam te vechten. Het is mijn schuld dat mama de voorbije zes jaar alleen maar geweend heeft. Papa bleef sterk, maar ook zijn hoop ebde elke keer langzaam weg.

Tot op een dag. De dag dat ik stierf. De dag waarop ik mama weer zag lachen in zes jaar tijd. De dag waarop ik papa zag wenen nadat hij zich zes jaar lang had ingehouden. De dag dat ik meer liefde heb gevoeld dan ik me kan herinneren.

Join MovellasFind out what all the buzz is about. Join now to start sharing your creativity and passion
Loading ...