De Vrouw in het Rood

Dit zijn de avonturen van Katarina, de vrouw in het rood en Jean-Pierre, haar nieuwe vriend. Is deze romance een lang leven beschoren? Is alles wel wat het lijkt? Wie is Katarina eigenlijk en wat is zij van plan met Jean-Pierre. Een verhaal in korte hoofdstukken vol van spanning, romantiek gekleurd met een tintje sensualiteit en erotiek.

Nu ook op YouTube:

Deel 1: https://youtu.be/7cCXseUIfhg

Deel 2: https://youtu.be/oLnvUdBuPzY

Deel 3: https://youtu.be/Ts21y6Bsy24

Deel 4: https://youtu.be/J293O1gxn9c

Deel 5: https://youtu.be/ndPv44pSxBQ

Deel 6: https://youtu.be/ey3RRCeuGV8

0Likes
0Comments
2222Views
AA

2. Op de parking


 

https://youtu.be/oLnvUdBuPzY

 

          Buiten was de temperatuur van die aard, dat de verhitte gemoederen wat afkoelden. Nog steeds met de vrouw in het rood op sleeptouw, bracht de man haar naar de parking waar zijn SUV geparkeerd stond. Een Mitsubishi Outlander grijs metalliek met luxe velgen, knipperde even toen de man op de afstandsbediening klikte. Een zacht licht bescheen de zwartlederen bekleding van de zetels achteraan. Hij hield beleefd de autodeur voor haar open terwijl ze instapte.

         Haar ogen overliepen vlug de binnenbekleding. Met een glimlach op haar lippen keek ze hem aan. ‘Japanse luxe, met alles erop en eraan,’ stelde ze waarderend vast. De binnenverlichting doofde uit, maar het licht van de lantaarns op de parking maakte het mogelijk om alles te onderscheiden. Het viel hem daarom direct op dat ze rilde.

        ‘Je hebt het koud?’ Zonder haar antwoord af te wachten, bood hij zijn vest aan om over haar schouders te draperen. ‘Ik ben Jean-Pierre,’ vervolgde hij, terwijl hij haar hand in de zijne nam. Hij tekende met zijn vinger zijn initialen in de palm van haar hand.

       ‘Katarina…maar mijn vrienden noemen me Kat.’ Haar ogen knipperden even wat rapper, terwijl ze hem aankeek. Haar ogen waren blauw, zelf op de half verduisterde achterbank kon hij dit met gemak onderscheiden. Zo licht van kleur dat hij er bijna in verdronk. Hij bracht haar hand naar zijn mond en kuste voorzichtig haar vingertoppen.

           Haar adem stokte even. ‘Je bent anders, ik weet niet hoe ik het moet uitleggen, maar ik zag het al direct toen je met me dansen wou.’ Ze lachte nu voluit. ‘Niet dat ik de gewoonte heb om zo maar met de eerste de beste man…op een parking in z’n auto te stappen.’ Ze trok haar handen terug, niet plots, maar met een zachte beweging.

       ‘Nee, dat dacht ik ook niet,’ lachte hij haar toe. ‘Toch ben je met me meegegaan…waarom?’ Hij leunde ontspannen tegen de leuning van de achterzetel, terwijl hij haar bestudeerde.

           Ze trok even haar hoofd schuin. ‘Ik wou je stalen ros zien, ridder Jean-Pierre,’ antwoordde Katarina met een ondeugende grijs op haar gezicht. Ze nam zijn vest van haar schouders en bekeek de binnenkant. ‘Mmm, Armani…goeie smaak. Bedankt voor het lenen. Wil je me misschien naar huis rijden?’ Zonder zijn antwoord af te wachten, opende ze de autodeur en ging zich vooraan aan de passagierszijde gaan nestelen.

           Jean-Pierre knikte even en verplaatste zich ook achter het stuur. De lage brom van de dieselmotor was amper te horen binnen in de auto. Zonder zich te haasten, verliet hij de parking en wachtte op aanwijzingen van Katarina om haar naar huis te voeren. Eigenlijk had hij iets anders verwacht. Was het de koelte van de nacht die hun gevoelens had getemperd of was het een wederzijdse schroom om de eerste stappen te zetten. Hij wist het niet. Normaal gezien zou hij nooit zo vlug met iemand aanpappen. Maar Katarina was nu ook niet de eerste de beste. Hij voelde zich erg aangetrokken tot deze zwartharige vrouw in het rood.

          Het was niet de eerste keer dat Katarina een onenightstand had, maar deze avond was toch iets speciaals. Het verwonderde haar dat ze niet direct achter in de auto op elkaar waren gesprongen. De belofte van de dans voelde ze nog in haar lichaam. Een lichte zindering in haar lenden. Haar borsten die uiterst gevoelig waren. Ze wou dat hij haar op die plaatsen zou aanraken en toch zou ze ontgoochelt zijn moest hij het nu doen. Eigenlijk verwachtte ze zo veel meer. Daarom juist moest alles trager gaan.

© Rudi J.P. Lejaeghere

01/09/2014

 

Join MovellasFind out what all the buzz is about. Join now to start sharing your creativity and passion
Loading ...