De Vrouw in het Rood

Dit zijn de avonturen van Katarina, de vrouw in het rood en Jean-Pierre, haar nieuwe vriend. Is deze romance een lang leven beschoren? Is alles wel wat het lijkt? Wie is Katarina eigenlijk en wat is zij van plan met Jean-Pierre. Een verhaal in korte hoofdstukken vol van spanning, romantiek gekleurd met een tintje sensualiteit en erotiek.

Nu ook op YouTube:

Deel 1: https://youtu.be/7cCXseUIfhg

Deel 2: https://youtu.be/oLnvUdBuPzY

Deel 3: https://youtu.be/Ts21y6Bsy24

Deel 4: https://youtu.be/J293O1gxn9c

Deel 5: https://youtu.be/ndPv44pSxBQ

Deel 6: https://youtu.be/ey3RRCeuGV8

0Likes
0Comments
2277Views
AA

12. Naspel

 


 

 

          Jean-Pierre had met groeiende verbazing gekeken naar de lenige muzikanten. Op een bepaald moment had hij niet meer gezien welke ledematen bij wie hoorden. Het was onvoorstelbaar dat men op die manier de wil kon opleggen bij een menselijk wezen. Monsieur Charles moest een crack zijn in zijn vak. Als hij evengoed kon tekenen, zingen of een instrument bespelen dan vond Jean-Pierre dat de artiest wereldberoemd zou worden. Hij voelde zich in een euforische bui komen en juist op dat moment klapte Charles tweemaal in zijn handen. De leden van het kwartet, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, begonnen zich terug aan te kleden. Daarna namen ze hun instrument terug van de grond en speelden verder alsof er niets gebeurd was.

            Zowel Frau Hofmeister, Madame Thérèse, Generaal Tavernier en Jean-Pierre keken elkaar verbaasd aan. Ze zaten allemaal nog te stomen van de uitwerking van het schouwspel dat ze hadden aanschouwd. Het zweet stond op hun voorhoofd en hun hart klopte harder en rapper dan normaal.

           Frau Bertha veegde haar klamme handen af aan haar servetje, terwijl Jean-Pierre tot zijn verbazing merkte dat er op de voorkant van zijn broek een natte plek zat. Toen hij zijn tafeldame uit Duitsland bezig zag met haar handen, besefte hij zich plots wat er moest gebeurd zijn. Jean-Pierre voelde zich bijlange niet zo beschaamd als hij had moeten zijn. Had Monsieur Charles iedereen dan gehypnotiseerd? Met zijn eigen servet voor de bewuste plaats, verontschuldigde hij zich en keerde terug naar zijn kamer.

            Net toen hij een andere onderbroek en pantalon had aangetrokken, hoorde hij een zacht geklop op de deur. Even dacht hij dat het Frau Hofmeister kon zijn, die haar ontdekkingstocht verder wou zetten, maar een zachte stem riep zijn naam. Het was Katarina. Hij opende de deur op een kier, maar zij duwde die helemaal open en sloot ze terug achter haar, terwijl ze er zacht tegenaan leunde. Haar haren zaten iets in de war en haar bloes was nogal ver open geknoopt. Jean-Pierre keek in haar ogen en zonder een woord te spreken, wist hij wat ze wou. Opgefokt door de voorstelling van zo-even, was Katarina zo geil als boter. Haar boezem   ging vlug op en neer op het ritme van haar adem. Ze opende verder  haar blouse en een witte kanten beha kwam tevoorschijn.

           Jean-Pierre kwam nader, maar zij gaf een teken met haar arm dat hij moest blijven staan. Ze wierp de blouse op de grond en langzaam liet ze het ene schouderbandje van het mooie stukje lingerie van haar schouder vallen. Met een zwoele blik op Jean-Pierre gericht, ontblootte ze een borst, terwijl ze hem streelde en kneedde. Haar blik vastgeklonken aan die van Jean-Pierre deed ze nu hetzelfde met het andere schouderbandje en haar tweede borst.

           Nu duwde ze haar kamergenoot verder de ruimte in tot voor zijn bed. Daar, terwijl ze zijn grijpgrage handen telkens wegduwde, opende ze de riem van zijn broek en trok die samen met zijn onderbroek tot op zijn enkels. Ze duwde hem met een lichte por op het bed en ging nadat zij haar andere kledingstukken had uitgedaan, schrijlings op hem zitten. Ze nam zijn steigerende krijger, trillend van begeerte, in haar hand en leidde hem bij haar binnen. Hij voelde de warmte die van onder haar liefdesdriehoek straalde. Waarom wist hij niet, maar hij dacht aan een warme perzik in de zomer, die zo sappig was dat het sap je over de lippen liep.

           Het beeld had hem ideeën gegeven en hij wierp Katarina van zich en nestelde zijn hoofd en mond tegen die zacht fluwelen, natte vrucht. Katarina krulde haar rug en kreunde. Ze duwde zijn hoofd nog harder tegen zich aan, nog dieper als dat ook maar mogelijk was. Jean-Pierre proefde de hele vrucht en nog meer. Hij likte zijn lippen alsof hij nog nooit zoiets lekker had gesmaakt. Hij voelde haar onderlichaam schokken en werd bijna gewurgd in haar houdgreep toen het met een dierlijke kreet in haar schoot ontplofte. Maar het duurde niet lang, ze leek onverzadigbaar, trok ze hem omhoog en kuste hem hard en diep met haar tong. Ze likte zijn natte lippen en proefde zichzelf.

          Toen hadden ze beiden geen geduld meer. In een wilde omhelzing bestegen ze elkaar om beurten, wrongen zich in bochten, kromden hun ruggen. Het duurde niet lang tot ze, beiden schreeuwend van lust en extase, hun hoogtepunt bereikten. Hijgend en zwetend, bleven ze in elkaar gestrengeld liggen op het doorwoelde bed. Geen van beiden wou het eerst bewegen. Ieder van hen voelde het genot door hun lichaam trekken, een zindering als een golf die hen telkens weer overspoelde.

         Uiteindelijk lagen ze stil naast elkaar, naakt en bevredigd tot in de toppen van hun tenen. Het duurde nog lang voor hun adem weer kalm werd, tot hun hart weer een normaal ritme aannam.

         Katarina kuchte even vooraleer ze aarzelend sprak. ‘Jean-Pierre, mag ik je iets heel persoonlijks vragen?’

 

© Rudi J.P. Lejaeghere

16/09/2014

Join MovellasFind out what all the buzz is about. Join now to start sharing your creativity and passion
Loading ...