De Vrouw in het Rood

Dit zijn de avonturen van Katarina, de vrouw in het rood en Jean-Pierre, haar nieuwe vriend. Is deze romance een lang leven beschoren? Is alles wel wat het lijkt? Wie is Katarina eigenlijk en wat is zij van plan met Jean-Pierre. Een verhaal in korte hoofdstukken vol van spanning, romantiek gekleurd met een tintje sensualiteit en erotiek.

Nu ook op YouTube:

Deel 1: https://youtu.be/7cCXseUIfhg

Deel 2: https://youtu.be/oLnvUdBuPzY

Deel 3: https://youtu.be/Ts21y6Bsy24

Deel 4: https://youtu.be/J293O1gxn9c

Deel 5: https://youtu.be/ndPv44pSxBQ

Deel 6: https://youtu.be/ey3RRCeuGV8

0Likes
0Comments
2244Views
AA

14. Doen of niet doen

 

 

 

 

          ‘Excuseer?’ Jean-Pierre was uit bed gesprongen, nam zijn broek en wurmde zich in zijn kleren. Het was de eerste keer dat hij zo bewust was van het feit dat hij naakt was. Zijn gedachten sprongen van het ene feit naar het andere. Was het dat wat hij gezien had bij Frau Bertha Hofmeister? Een veredelde gigolo die rijke dames plezierde? Wat voor een kasteel was dit eigenlijk? Nu hij alles op een rijtje zette, begon hij te beseffen dat hij niet eens wist waar dit kasteel zich bevond. Frankrijk ja…of zelfs dat niet. Hij had in de limousine geslapen, wat hij ook al vreemd vond. Er klopte iets niet!

            ‘Katarina, neem je me in de maling, is dit een soort van practical joke?’ Hij keek haar met vragende ogen aan, verwachtte dat ze hem meer uitleg zou geven of dat ze plots zou zeggen dat hij het slachtoffer was van een programma met een verborgen camera.

            Ze knikte ontkennend. ‘Neen, mijn schat, ik ben nog nooit zo serieus geweest in mijn leven. Alles wat ik je heb aangeboden is pure realiteit. Denk er nog eens goed over na. Je kan in relatief korte tijd heel rijk worden. Je hebt een prachtig lichaam dat je goed weet te gebruiken. Het is aan jou om je toekomst te kiezen. Een saai werkleven tot je pensioen en dan uitgeblust nog wat luttele jaartjes genieten vooraleer je dood gaat of geld verdienen al genietend en verder nog een gevuld en luxueus leven leiden?’

           Ze begon zich nu ook aan te kleden. Blijkbaar had ze haar punt gemaakt en wou ze hem tijd laten om alles te laten bezinken. Jean-Pierre wou eerst direct weigeren maar kon niet nalaten te cijferen zoals hij gewoon was. Het was veel, heel veel geld. Maar was alles met Katarina dan toneel geweest? ‘Heb je me met dit doel verleidt, Katarina?’ Hij moest de waarheid weten.

           ‘Het was allemaal echt, Jean-Pierre. Ik heb nooit gezegd dat ik van je hield. We hebben goede seks gehad. Dat kan je moeilijk ontkennen. Het klikte gewoon. Maar je bent meer dan dat, je …hebt gewoon een aanleg om een vrouw te laten genieten. Er zal je niet veel moeten aangeleerd worden.’

           Jean-Pierre trok grote ogen. ‘Aangeleerd? Is er daar dan een school voor?’ Hij zag in zijn verbeelding al een aantal studenten in een klas zitten en de juffrouw die vooraan op het bureau standje negenenzestig met een vrijwilliger aan het voortonen was. Zonder dat hij het kon voorkomen gleed een glimlach over zijn lippen.

           ‘Is dat een ja?’ vroeg Katarina die dit niet ontgaan was. Ze zou diep in haar portemonnee moeten gaan, als hij zou toestemmen. Het was het waard en het zou toch doorgerekend worden aan de klanten. Jean-Pierre besefte niet wat de dames van de high society wilden betalen om wat kleur te brengen in hun saaie leventje. Er zat sowieso nog een mooie winst voor haar aan.

            ‘Ik zeg niet neen maar ook geen ja. Katarina, kom, je beseft toch wel dat dit gewoon te gek is voor woorden. Het is een andere wereld. Ik ben een simpele boekhouder, geen…hoer!’ Het woord was eruit. Hij had het eerst niet willen zeggen, maar het was gewoon wat het was. Toch bleef het rekensommetje voor zijn ogen hangen. Wat wou hij van zijn leven maken? Moest hij zich met iemand rekening houden? Hij was alleen, zijn ouders waren gestorven en de enige zus die hij had, woonde in Amerika en had hij al jaren niet meer gezien. Met de rest van zijn familie had hij hoegenaamd geen contact. Neen, hij moest met niemand rekening houden.

            ‘Ik…ik moet er langer over denken, Katarina. Weet je moeder van dit alles? Kan je dat wel maken als dochter van een barones?’

             Katarina lachte. ‘Mijn moeder is voorzitster van de Raad van Bestuur van onze onderneming. Alle mensen die je vanavond hebt ontmoet zetelen daarin. Het is de gewoonte dat we bij de eventuele werving van een nieuw lid voor onze ploeg, elk bestuurslid uitnodigen en zijn goedkeuring  vragen. Natuurlijk moet het lid ook toestemmen, dat spreekt voor zichzelf.’

             ‘En wat was het oordeel van de Raad van Bestuur?’ wilde Jean-Pierre toch weten.

             ‘Ik zou je het voorstel nooit gedaan hebben als zij niet akkoord waren. De stemming was unaniem in je voordeel, Jean-Pierre.’ Katarina wandelde naar de  deur van zijn kamer. ‘Denk er dus nog even over na. Morgenochtend laat je me dan maar weten, wat je beslissing is. Akkoord?’ Ze wachtte nog even met de klink van de geopende deur in haar handen.

             ‘Akkoord,’ zei Jean-Pierre zacht, reeds verzonken in gedachten. Gedachten over naakte baronessen, blote ministervrouwen en veel geld.

 

© Rudi J.P. Lejaeghere

20/09/2014

Join MovellasFind out what all the buzz is about. Join now to start sharing your creativity and passion
Loading ...