Een Wereld Van Verschil

Het was precies 4514 jaar, 3 maanden, 24 dagen en 33 seconden geleden sinds De Vernieuwing aan de macht was gekomen. De vernieuwing: het systeem dat alles had veranderd; De mensen, de dieren, de planten, onze hele planeet... Alles was vanaf dan anders. Anders. Het is maar wat jij dacht dat 'anders' was.

0Likes
1Comments
178Views
AA

1. Proloog

Het was precies 4514 jaar, 3 maanden, 24 dagen en 33 seconden geleden sinds De Vernieuwing aan de macht was gekomen. De vernieuwing: het systeem dat alles had veranderd; De mensen, de dieren, de planten, onze hele planeet... Alles was vanaf dan anders.

Anders. Het is maar wat jij denkt dat 'anders' is.

Voor mij, een doorsnee jongen van 19 jaar met een doorsnee leven als soldaat van de vierde orde, was 'anders' waarschijnlijk iets heel anders dan voor jou. Mijn 'anders' was een dag waarop ik wakker word in een zacht, warm bed met zij die naast me ligt, haar schouder kus en haar geur opsnuif terwijl ik haar bewonder wanneer ze stilaan wakker werd en begon te glimlachen nog voor ze haar oogleden kon optillen.

Jou 'anders' hangt af van wat jou 'normaal' is.

Voor mij, en doorsnee jongen van 19 jaar met een doorsnee leven als soldaat van de vierde orde, was 'normaal' waarschijnlijk iets heel anders dan voor jou. Mijn 'normaal' was een dag waarop ik wakker werd op de vochtige grond door de kou en om me heen keek, zoekend naar een persoon die niet naast me lag, die ik niet kon zien of aanraken, en het enige wat ik dan zag, was leegte en duisternis.

En tot die dag toe, werd ik nog elke nacht op die manier wakker.

 

Men zei dat vroeger, voor de tijd van de vernieuwing, mensen en dieren naast en met elkaar leefden. Mensen vonden ze schattig en wilden ze zelfs in huis houden. Dat is iets wat ik me nauwelijks nog kon inbeelden, al denk ik wel dat het waar is.

Men zegt ook, dat de mensen vroeger vrij waren. Dat alles niet altijd zo was. Dat er een tijd was waarin mannen en vrouwen met elkaar konden omgaan, elkaar konden aanraken alsof het niets was, alsof het kon, er geen risico was. Het risico dat je verliefd werd, dat je je hart en verstand zou verliezen aan een vrouw en vervolgens een risico zou vormen voor de gezondheid van je medemensen. Vlak voor het systeem opkwam was het welzijn van de mensheid bedreigd door de mensheid zelf. De overbevolking zorgde voor voedseltekorten en te kort aan onderdak. De aarde was namelijk te klein voor 26 biljoen mensen. De Vernieuwing heeft toen direct drastische maatregelingen ondernomen. Mannen en vrouwen werden van elkaar gescheiden en de voortplanting van het menselijke ras zou op een gestructureerde manier geregeld worden. Op die manier heeft men het bevolkingsaantal weten onderdrukken tot een kleine 3 miljard.

Alle landbouwgronden, voorraden en fabrieken werden in beslag genomen, vernietigd of opgeslagen in een militaire basis. Vervolgens werden ze in kleine hoeveelheden uitgedeeld aan de burgers die inmiddels verdeeld waren in basissen.

Ik bevind me op dit moment in Omega-bassis. Ik ben op missie gestuurd door De Vernieuwing om illegale kwekerijen op te speuren en te ontmantelen.

Ik heb gefaald. Helaas. Maar wat hadden ze dan ook verwacht van een soldaat van de vierde orde? De vierdes keren bijna nooit heel terug na een missie. Een uitzondering ben ik niet. Als ik hier ooit levend uit geraak, wat ik ten zeerste betwijfel, weet ik wat ik zal doen. Als je op je eentje ligt te sterven, heb je veel tijd om na te denken over dat soort dingen. Dingen waar je anders nooit aan denkt, omdat ze taboe zijn. Je denkt er gewoon niet aan omdat je weet dat het je anders zou kapot maken. Maar op dit moment ben ik aan het verdrinken in een zee van tijd.

Ik zou. Ik zou. Ik zou. Ik zou naar haar op zoek gaan. Daar ben ik zeker van. Ik ben nog nooit zo zeker van iets geweest. Alsof elke stervende cel in mijn lichaam schreeuwt dat het weet wat ik zou moeten doen. Ik weet het, en dat heb ik altijd al geweten.

Als je, zoals ik, stervende bent, lijkt de wereld alles wel voor je te vertragen. Alsof het net je laatste hoop met veel plezier door het raam heeft gegooid terwijl het naar je staat te glimlachen met een zelfingenomen grijns die je maar al te graag van zijn gezicht wilt scheuren. Maar, helaas, je bent stervende. Je kunt je niet verdedigen en hebt alles al lang los gelaten. Je weet wat je moet doen en wat je had moeten doen. Wat ik had moeten doen, is naar haar opzoek gaan. Dat weet ik, en dat heb ik altijd al geweten. Maar wat ik nu moet doen is een stuk makkelijker. Niets, dat is precies wat ik moet doen. Wachten, dat is precies wat ik moet doen. En doodgaan, dat is precies wat ik moet doen.

 

Join MovellasFind out what all the buzz is about. Join now to start sharing your creativity and passion
Loading ...