Alone

Η όμορφη Λυδία γνωρίζει τον Λουκ και τον ερωτεύεται τρελά, όμως γνωρίζει και τον αδερφό του τον Μπο που θα την ερωτευτεί απ΄την πρώτη στιγμή.

1Likes
0Comments
483Views
AA

7. Chapter 7.

"Ναι, αλλά ας μη μιλάμε γι΄αυτά τώρα."

 

Η Λυδία με ξάπλωσε από κάτω της και εκείνη ήταν καθιστή πάνω μου. Ξεκίνησε με υγρά φιλιά από το λαιμό φτάνοντας στο δέρμα κάτω απ΄το σαγώνι μου και ανεβαίνοντας στο στόμα μου. Ξεκόλλησε από πάνω μου για κάποια δευτερόλεπτα για να μου βγάλει τη μπλούζα. Την έβγαλε και με φίλαγε στην κοιλιά χαιδέυοντας την κατέβαινε προς τα κάτω. Με χούφτωσε (ξέρετε που) "Αχχ". Πήγα να ξεκουμπώσω το τζίν μου, αλλά εκείνη μου τράβηξε τα χέρια. Στην αρχή νόμιζα πως άλλαξε γνώμη, όμως τελικά ήθελε να το ξεκουμπώσει μόνη της. Όσο η ο/σ ξεκούμπωνε το κουμπι και ύστερα το φερμουάρ του τζίν μου, τέντωσα το χέρι μου και έβγαλα ένα προφυλακτικό απ΄το συρτάρι του κομωδίνου μου. Με το που έπιασα το προφυλακτικό στα χέρια μου είχε κατεβάσει το τζίν και το μποξεράκι μου και τον είχε βγάλει έξω. Παραλίγο να μου πέσει το προφυλακτικό στο πάτωμα, αλλά το συγκράτησα. Την κοίταξα και χαμογέλασα. Εκείνη μου ανταπέδωσε το χαμόγελο και μου τον έπαιζε. Η ανάσα μου ήταν πολύ βαριά, και αναστέναζα λέγοντας το όνομά της. Τον έγλυψε και τον έβαλε στο στόμα της. Οι αναστεναγμοί μου δνάμωναν όσο εκείνη τον έβαζε και τον έβγαζε από το στόμα της παίζοντάς τον ταυτόχρονα. Πήρε το προφυλακτικό και μου το έβαλε, έπειτα με φίλησε απαλά στα χείλη. 

 

 

~Μεριά Λυδίας~

 

Με γύρισε άγρια από κάτω του και μου ΄σκισε το φόρεμα. Το πέταξε μακρυά έκατσε με πλάτη στην πλάτη του κρεβατιού του και με σήκωσε να πατάω με τα πόδια στο κρεβάτι. Μου έβγαλε το μαύρο δαντελένιο εσώρουχο και το μύρισε, το άφησε δίπλα του και με τράβαγε σιγά-σιγά με αποτέλεσμα τα πόδια μου να λυγίζουν. Μπήκε μέσα μου στην αρχή αργά και μετά κρατώντας με απ΄τη μέση με ανεβοκατέβαζε όλο και γρηγορότερα. "Αχχ.Luke!" Με κράτησε μέσα του μέχρι να ξεκουμπώσει και να μου βγάλει και το σουτιέν. Ζούλαγε το στήθος μου και πιπίλαγε τις ρώγες μου τόσο έντονα και άγρια που αναστέναζα δυνατά. Το δωμάτιο είχε γεμίσει με αναστεναγμούς. Δεν μας ένοιαζε αν θα ακουστούμε. Μπήκε και βγήκε μέσα μου κι άλλες φορές μέχρι που τελειωνε και βγήκε γρήγορα. Είμασταν τόσο εξαντλημένοι και ξαπλώσαμε μέχρι που μας πήρε ο ύπνος. Ξύπνησα και τον είδα τι γλυκά που κοιμώταν. Ξέρω πως η μαμά μου πέθανε αλλά ο Luke με κάνει ευτχισμένη. Με κάνει και ξεχνάω τα πάντα όταν είμαι μαζί του. Πεινάω όμως δεν έχω φάει τίποτα από το μεσημέρι. Η ώρα είναι 10 το βράδυ. Πάω να κατέβω να ρωτήσω τα παιδιά αν υπάρχει κάτι να φάω. Ο Luke με είχε αγκαλιάσει και σιγά-σιγά του πήρα το χέρι και το ακούμπησα πάλι στο κραβάτι. Πήρα το εσώρουχό και το σουτιέν μου από δίπλα του και τα φόρεσα. Τράβηξα τη βαλίτσα που βρισκόταν κάτω απ΄το κραβάτι και την άνοιξα για να βάλω ρούχα, αφού ο αγριάνθρωπος μου (χδ) μου έσκισε το φόρεμα. Συνηδητοποίησα πως είχα αφήσει τη βαλίτσα με τα καλλιντικά μου στο δωμάτιο και αυτή με τα ρούχα στο μπάνιο αντί το αντίθετο. Γαμώτο! Ε, θα πάω μέχρι το μπάνιο μια γρήγορη και θα ντυθώ εκεί. Άνοιξα σιγά την πόρτα του δωματίου για να μην ξυπνήσω τον γλυκούλη μου που κοιμώταν τόσο όμορφα.^^ Πήγα γρήγορα μέχρι την πόρτα του μπάνιου κι ευτυχώς δεν συνάντησα κανέναν. Άνοιξα την πόρτα του μπάνιου και μπήκα μέσα κλείνωντας την πόρτα. Ένοιωσα μια σκιά πίσω μου. Γύρισα απότομα. "ΑΑΑ!!" 

"Δεν χτυπάς πόρτα πριγκίππισσα;"

"Μπο.. τι κάνεις χωρίς φώτα;" 

"Έψαχνα κάτι"

"Αα.."   μα τι έψαχνε στα σκοτάδια.. ποιος ξέρει..

"Εεμ.. μήπως, εμ, να ριχνες κάτι πάνω σου;"

"Οχχ!" Είπα και τράβηξα ατσούμπαλα μια πετσέτα γύρω μου" τα μάγουλά μου είχαν γίνει κόκκινα απ΄την ντροπη. "Μπο χίλια συγνώμη γι΄αυτό. Απλά μπέρδεψα τις βαλίτσες και-"

"Δεν πειράζει.. ίσα ίσα"

"Μποο.." 

"Έλα πλάκα σου κάνω. πάω να σ αφήσω να ντυθείς."

"Οκ" 

 

Τι ντροπή ήταν αυτή;;; Ούτε μια μέρα δεν μένω εδώ και ήδη με είδαν γυμνή.Σχεδών. Καλά τεσπά. Άνοιξα τη βαλίτσα και έβαλα ένα τζίν σορτσάκι και μια άσπρη αμάνικη μπλούζα. Μπήκα πάλι στο δωμάτιο και είδα το Luke να κοιτάει γύρω-γύρω απελπισμένα.

"Luke;" γύρισε το κεφάλι του και με κοίταξε ανακουφισμένος.

"Ξύπνησα και δεν ήσουν δίπλα μου.. νόμιζα πως αυτό που ζήσαμε ήταν όνειρο." είπε και ήρθε δίπλα μου και με φίλησε στο στόμα αγκαλιάζοντάς με.

"Luuke.. αλήθεια ήταν"

"Ήσουν υπέροχη!" με κοίταξε με ένα χαμόγελο γεμάτο υπονοούμενα.

"Μχχ.. κι εσύ" του είπα χαμογελόντας. Ντρεπόμουν να συζητάω τέτοια πράγματα.

"Το λατρεύω που ντρέπεσαι" μου είπε σηκώνοντάς με τυλίγοντας τα πόδια μου γύρω του. 

"Δεν ντρέπομαι" δεν το παραδεχτηκα.

"Είσαι ψέυτρα" μου είπε φιλόντας με πεταχτά"

"Όχι δεν είμαι" του είπα γελόντας, αποδεικνύοντας (οπως κι αν γραφεται) πως λέω ψέματα.

"Μμμ.. καλά. Αλλά ήσουν εκρηκτική! Με πέθανες το ξέρεις;" μου είπε εννώνοντας τα μέτωπά μας.

"Πφφ.. καλά" 

"Κοίτα κεί που δεν το πιστεύεις κι όλας"

"Οχι ντάξει αφού το λες εσύ" τον φίλησα στο στόμα.

"Πάμε να φάμε κάτι Λυδία;"

"Ναι" μες στο μυαλό μου είναι.

 

 

Κατεβήκαμε τις σκάλες και πήγαμε στην κουζίνα να φάμε κάτι. Αφού φτιάξαμε τοστ να φάμε πήγαμε στο σαλόνι που καθόντουσαν οι υπόλλοιποι.

Τζει- "Βρε, βρεε.." ο Τζει είχε ένα χαμόγελο μέχρι τ΄αυτιά και σκουντιόντουσαν και γελούσαν με τον Τζέιμς και τον Ντάνιελ. Γελούσαν αν και όλοι προσπαθούσαν να το κρύψουν εκτώς απ΄τον Τζέι. Εκείνος γέλαγε και δεν το έκριβε.

Τζέι- "Αχ, αχ, αχ.... χαχχαχχαχα" ο Λουκ είχε νευριάσει. Τους κοίταξε όλους με ένα δολοφωνικό ύφος και μετά κοιτούσε τον Τζέι επίμονα. Ο Τζέι δεν σταματούσε να γελάει και ο Λουκ όρμηξε πάνω του. Εγώ είχα μείνει δεν ήξερα τι να κάνω. Προφανώς είχαμε ακουστεί αρκετά. Μια φωνή διέκοψε τις σκέψεις μου.

"Πριγκίπισσα" γύρισα και είδα τον Μπο να στέκεται στο πλάι μου.

"Μπο.. ακουστήκαμε αρκετά ε;"

"Εε.. ναι λιγάκι.... μην ανυσηχείς όμως αυτά τα ζούμε συνέχεια όταν τα δίδιμα φέρνουν κοπέλες στο σπίτι. Ακουγονται τόσο πολύ και μετά ο ένας κοροϊδεύει τον άλλον."

"Αα.. μάλιστα. Φέρνουν συχνά κοπέλες στο σπίτι ε;"  με πείραξε αυτό που είπε για το Λουκ.. ζήλεψα και νευρίασα.

 

"Ειι μην νευριάζεις πριγκίπισσα, ο Λουκ έχει να φέρει καιρό κοπέλα στο σπίτι." κατάλαβε πως με πείραξε αυτό που είπε.

"Όχι, δεν νευρίασα" του είπα προσπαθώντας να είμαι πιστική.

"Καλά καλά" μου είπε και χαμογέλασε. 

"Λυδία, συγνώμη για αυτό. Ο Τζέι είναι μαλάκας"μου είπε φιλόντας με πεταχτά στο στόμα.

"εγώ να σας αφήσω μόνους" ο Μπο απομακρύνθηκε και πήγε προς τα παιδιά.

"Λυδία, σε θέλω" ο Λουκ με τράβηξε με το χέρι του απ΄τη μέση και με κόλλησε πάνω του. Γύρισα να δω τι κάνουν τα παιδιά και μας κοίταζαν. 

"Λουκ, κι εγώ.. αλλά μας κοιτάζουν" του ψιθήρησα.

"Έλαα.. συνεχίστεε" ο Τζέι μας πείραζε. Είχα καταλάβει το χαρακτήρα του. Είναι μαλάκας αλλά είναι καλό παιδί.

"Τζέι βούλωσέ το το γαμημένο!" ο Λουκ χασκογέλαγε. 

"Μην ανυσηχείς το βουλώνω. Σε λίγο θα έρθει η Άλισον να μας κάνει παρέα. Μπο, γιατί δεν λες και εσύ στη Μαρκέλλα να ρθει;"  

"Εντάξει θα την πάρω να τη ρωτήσω αν θέλει να΄ρθει." ο Μπο δεν φαινόταν να ενθουσιάζεται στην ιδέα.

"Λυδία, πάμε λίγο πάνω;" μου είπε ο Λουκ.

"Ναι, πάμε" με έπιασε απ΄το χέρι και ανεβήκαμε στο δωμάτιο του. 

"Έχεις πρόβλημα που θα έρθουν τα κορίτσια εδω;" ρώτησε

"Όχι, ίσα ίσα να τις γνωρίσω κι όλας. Ποιές είναι;"

"Είναι και οι δύο στην παρέα μας. Η Άλισον είναι η κοπέλα του Τζέι και η Μαρκέλλα.."

"Και η Μαρκέλλα;" 

"Ναι, η Μαρκέλλα είναι γουστάρει το Μπο, αλλά εκείνος την βλέπει απλά σα φίλη."

"Αα.. ωραία θέλω να τις γνωρίσω" 

"Ωραία, μέχρι να ΄ρθουν.." χαμογέλασε και μου ΄κλεισε το μάτι.

"Έχεις κάτι στο μυαλό σου;" του είπα πλησιάζοντάς τον και κολλώντας τον στον τοίχο.

"Χμμ.. νομίζω πως κάτι έχω" ενώσαμε τα χείλη μας και παίζαμε με τις γλώσσες μας. Μου δάγκωσε το κάτω χείλος τραβώντας το. Αυτό με άναψε εντελώς. Πήγα προς το λαιμό του τον πιπίλαγα και τον δάγκωνα τραβώντας το δέρμα του. Άρχισε να ανασαίνει γρήγορα και να μου χουφτώνει δυνατά τον κώλο. Ανασταίναξε με την τελευταία δαγκωματιά στο λαιμό και με γύρισε κολλώντας με στον τοίχο άρχισε να μου κάνει κ εκείνος το ίδιο. Η αίσθηση ήταν μαγική, ένιωθα τον παλμό μου να ανεβαίνει. Ένιωθα αδύναμη και ήθελα να φωνάξω, αλλά συγκρατήθηκα. Ξαφνικά άνοιξε η πόρτα και μπήκε μέσα το Τζέιμς. Είδε τον Λουκ κολλημένο πάνω μου κι εμένα κολλημένη στον τοίχο. 

"Δεν ξέρεις να χτυπάς ρε Τζέιμς;" του είπε ο Λουκ καθώς ξεκόλλησε από πάνω μου.

"Σορρυ ρε δεν φαντάστηκα ότι θα έβλεπα κάτι τέτοιο" ο Τζέιμς είχε ντραπεί και προσπαθούσε να κρατήσει το γέλιο του. "Εεμ.. ήθελα να σας πώ να κατέβετε κάτω ήρθαν τα κορίτσια. Ήρθε και η Έμιλυ και έφερε μια φίλη της μαζί."

"Οχ.. ήταν ανάγκη να έρθει η Έμιλυ;" ο Λουκ σπάστηκε μόλις άκουσε για την Έμιλυ. Τι συνέβαινε μ΄αυτή;

"Ποιά είναι η Έμιλυ;" δεν μπορούσα να μη ρωτήσω.

"Είναι η πρώην του Λουκ" πάγωσα μόλις άκουσα τη λέξη 'πρώην'.

"Αα.. μάλιστα." οχ, αν ο Λουκ τη θέλει ακόμα; πφφ γαμώτο.

"Λυδία, μην ανυσηχείς γι΄αυτή. Είναι το πιο ηλίθιο και σπαστικό κορίτσι που έχω γνωρίσει ποτέ στη ζωή μου."

"Καλά.." πφφ.. μακάρι να λέει αλήθεια.

"Έλα μην κατσουφιάζεις.. Εγώ είμαι μαζί σου τώρα και δεν με νοιάζει καμία άλλη. Είσαι η μόνη που θέλω Λυδία." μου χάιδεψε το πρόσωπο. 

"Εντάξει.. πάμε κάτω;" τώρα εύχομαι να έπρεπε να φύγουν.

"Πάμε." ο Λουκ με έπιασε απ΄το χέρι και ο Τζέιμς ακολουθούσε από πίσω μας. Πήγαμε στο σαλόνι που ήταν όλοι.

"Γειά σας, κορίτσια να σας γνωρίσω. Από ΄δώ η Λυδία, Λυδία από δώ η Άλισον, η Μαρκέλλα, η Έμιλυ και- εσύ είσαι η;"

"Κάθριν" είπε χαμογελώντας. Η Άλισον ήταν μαυρομάλλα με ανοιχτόχρμο δέρμα και σκούρα μάτια, η Μαρκέλλα είχε καστανά μαλλιά με επίσης άσπρο δέρμα και μελλί μάτια, η Έμιλυ είχε σκούρο καστανό μαλλί, πράσινα μάτια και είχε λίγο πιο σκούρο δέρμα απ΄τις υπόλλοιπες. Και τέλος η Κάθριν ήταν κοκκινομάλλα με μαύρα μεγάλα μάτια. Ήταν όλες του όμορφες, δυστυχώς.

"και η Κάθριν λοιπών.. εγώ είμαι ο Λουκ" 

"Χάρηκα για τη γνωριμία Λουκ" πάλι χαμογέλασε.

"Κι εγώ." είπε και έμπλεξε τα δάχτυλά μας και μου ψιθίρησε.

"Μ΄αρέσει που ζηλεύεις" με κοίταξε και χαμογέλασε. 

"Δεν ζηλεύω" του ψιθίρησα.

"Ναι, ναι καλά." μου είπε χαμογελώντας. 

Τζέι- "Λοιπών παιδιά, παίζουμε θάρρος ή αλήθεια;"

Σκιπ- "Μέσα" 

Λουκ- "Ναι."

Τζέιμς- "Κι εγώ μέσα είμαι, κορίτσια;"

Όλες συμφώνησαν.

Μπο- Κι εγώ μέσα, πριγκίπισσα;" οχ, σε ΄μενα μιλούσε.. δεν ήθελα να παίξω αλλά θα έπαιζαν όλες αυτές και δεν πρόκειται να άφηνα το Λουκ μόνο του.

"Οκ, μέσα"

"Ωραία!" ο Μπο μου ΄κλεισε το μάτι. 

 

Τζέι- "Λοιπών επαναλαμβάνω τους κανόνες αν και όλοι ξέρουμε το παιχνίδι. Ρωτάει ένας θάρρος ή αλήθεια κάποιον ο άλλος διαλέγει και ανάλογα με αυτό που θα διαλέξει θα πρέπει να κάνει ό,τι του πει αυτός που ρωτούσε. Ωραία. Ρωτάω πρώτος. Χμμ.. Λυδία θάρρος ή αλήθεια;" όχι πρώτη εμέναα.... γιατί εμένα...

"Θάρρος" ήθελα να πω αλήθεια αλλά θα φαινόταν πως φοβάμαι το θάρρος. 

"Λοιπώων.. θα ξεκινήσω ήπια. Θα φιλήσεις πεταχτά στο στόμα το Μπο." 

"Οχι!" ο Λουκ νευρίασε με αυτό που ζήτησε ο Τζέι να κάνω. 

"Ηρέμησε ρε Λουκ, ότι γίνει θα γίνει σε παιχνίδι δεν είναι κάτι το σοβαρό. Τόσες φορές έχουμε παίξει, κι εγώ έχω κοπέλα αλλά δεν ανυσηχώ. Είναι απλά ένα παιχνίδι."

"Πφφ.. καλά" είπε ξεφυσώντας. Σηκώθηκα και πήγα κοντά στον Μπο έσκυψα και τον φίλησα. Είδα τη Μαρκέλλα ου κοιτούσε κάπως στεναχωρημένη. Μα πως γίνεται να μην τη γουστάρι ο Μπο; Είναι πανέμορφη!

"Ωραίαα! Τώρα ρωτάς εσύ κάποιον ο/σ" είπε ο Τζέι.

"Το ξέρω Τζέι, δεν είναι η πρώτη φορά που παίζω" τον πείραξα. "Μπο, θα φιλήσεις τη Μαρκέλλα. Γλωσσόφιλο για 15 δευτερόλεπτα!" θέλω να τα πάω καλά με τη Μαρκέλλα φαίνεται καλή κοπέλα και έτσι μπορεί και να γίνει κατάσταση μεταξύ τους.

Ο Μπο που καθόταν δίπλα της την έπιασε και άρχισαν να φιλιούνται. Τότε αρχίσαμε να μετράμε.

"1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15!" Ξεκόλλησαν και γέλασαν. Ταιριάζουυν!!!

"Πριν συνεχίσουμε το παιχνίδι πάω να φέρω βότκα να πιούμε!"

"Ναιι! Μπράβο ρε Μπο" είπε ο Τζέι. Ο Μπο γύρισε με τη βότκα και ποτήρια. Μας έβαλε και αρχίσαμε να πίνουμε.

"Λοιπών θα ρωτησωω.. Τζέιμς! Θα φασωθήτε με την Κάθριν για 15 λεπτά"

"Οοοο.. το παιχνίδι άρχισε! Εμείς συνεχίζουμε και σε 15 λεπτά θα έρθει ο Μπο να σας φωνάξει για να ρωτήσεις" είπε ο Τζέι. 

"Να ρωτήσω εγω;" είπε η Έμιλυ.

"Αχά! Ρώτα!"

"Λοιπών θα ρωτήσω εσένα Τζέι! Θάρρος η αλήθεια;"

"Θάρρος!"

"Θα βάλεις την Λυδία να κάτσει πάνω σου και θα πάρεις το χέρι της και θα τρίβεις τον που- σου για 5 λεπτά."

"Δεν το παρακάνουμε;" είμαι σίγουρη πως το κάνει για να τη σπάσει στον Λουκ.

"Οο.. έλα τώρα Λυδία, το ξέρεις το παιχνίδι. Αφού επέλεξες να παίξεις θα πρέπει να ακολουθείς τους κανόνες. Στην τελική είναι πάνω απ΄το παντελόνι!" μου έκλεισε το μάτι. Κοίταξα τον Λουκ και τον είδα να πίνει τη βότκα του και να κοιτάει άγρια την Έμιλυ. Το ίδιο έκανε και η Άλισον.

"πφφ.." ο Τζέι με έβαλε να κάτσω πάνω του και με τά πήρε το χέρι μου και έκανε αυτό που είπε η Έμιλυ. 

"άχ.. είναι δύσκολο να το αντέξω.." ο Τζέι ανάσαινε βαριά εγώ ένιωθα πολύ άβολα. Πέρασαν τα 5 λεπτά και ο Τζέι ρώτησε τον Ντάνιελ."Θάρρος ή αλήθεια;"

"Θάρρος"

"Θα βάλεις την Έμιλυ να σου πάρει πίπα"

"Τιιιιιιι;;;;;" η Έμιλυ πετάχτηκε πάνω. 

"Οο.. Έμιλυ, Έμιλυ.. δεν έχεις ξαναπαίξει ποτέ σου θάρρος ή αλήθεια."

"Τσσ.. δεν φτάνει που έβαλα την μικρή τσουλίτσα να σου τον πιάσει.."

"Πως μιλάς έτσι ρε;" ο Τζέι έγινε έξαλος και την έσπρωξε. Ο Λουκ σηκώθηκε την έπιασε απ΄το μπράτσο και την έβγαλε έξω απ΄το σπίτι.

"Λουκ τι κάνεις;;;" της έκλεισε την πόρτα στη μούρη. Κατέβηκαν ο Μπο και η Μαρκέλλα.

"Τι έγινε ρε παιδιά;;" ο Μπο έτρεξε δίπλα μου. "ο/σ τι έγινε;"

"Να, η Εμιλυ είπε κάποια πράγματα για μένα και γενικότερα φερόταν κάπως. Μήπως δημιουργώ πρόβλημα εδώ;" ο Μπο με κοιτούσε με τα καταπράσινα μάτια του.

"Είσαι χαζή ρε Λυδία; Η Έμιλυ είναι αυτή που δημιουργεί πρόβλήματα όχι εσύ!"

"Ρε Λυδία πραγματικά εσύ είσαι μια χαρά κοπέλα και μην ακούω βλακείες" 

"Ευχαριστώ Τζει.." μου χάιδεψε το μπράτσο και πήγε στην Άλισον και την πήρε αγκαλιά στον καναπέ κι άρχισαν να φιλιούνται. Η Κάθριν φαίνεται πως τα φτιάξανε με τον Τζέιμς αφού είχαν φύγει απ΄το παιχνίδι και είχαν κάτσει στο δωμάτιο του και μόλις κατέβηκαν. Ο Ντάνιελ έψαχνε κάτι να φάει στην κουζίνα και ο Λουκ ήρθε και με φίλησε στο μάγουλο. Ο Μπο δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για τη Μαρκέλλα. Είχε την ευκερία να κάνει κάτι όμως δεν έκανε.

"Παιδιά η Άλισον θα κοιμηθεί εδώ σήμερα." είπε ο Τζέι και τη φίλησε στα μαλλιά.

"Ε και η Κάθριν εδώ θα κοιμηθεί, πάμε πάνω εμείς τώρα καληνύχτα"

"Καληνύχτα παιδιά" είπαμε. 

"Και προσπαθήστε να είστε ήσυχοι." Είπε ο Τζέι.

"Ναι Τζέι εσύ μη μιλάς. Εσείς κοιτάχτε να μην ακουστείτε." Γελάσαμε.

"Λοιπών εγώ να φεύγω σιγά σιγά." είπε η Μαρκέλλα. Πφφ.. θα ένιωθε άσχημα. Τσ.. αμάν ρε Μπο.

"Καληνύχτα Μαρκέλλα"

"Καληνύχτα!" είπε και έφυγε. Τώρα είχαμε μείνει εγώ ο Λουκ και ο Μπο.

"Έχει ένα καλό θρίλερ που μόλις άρχισε, θέλετε να το δούμε;" είπε ο Μπο που μόλις άνοιξε την τηλεόραση.

"Ναι γιατί όχι;" είπα.

"Λυδία δεν νυστάζεις;" με ρώτησε ο Λουκ.

"όχι ακόμα.. η βότκα φταίει" είπα

"οκ ας το δούμε."

Join MovellasFind out what all the buzz is about. Join now to start sharing your creativity and passion
Loading ...