Unexpected Love

The best kind of love is with the most unexpected person at the most unexpected time.


Available po siya in Wattpad. So just click the external link over here --- http://www.wattpad.com/story/12363953-unexpected-love-julquen

1Likes
0Comments
457Views
AA

15. Still Not The Ending

Epilogue

 

Tatawag na 'ko kay Angel. Matagal na rin kami di pa nakakapag usap. Siguro mga 4 months? Ata. Gusto ko nang bumalik. Gusto ko nang kamustahin ang mga kaibigan ko, mga pamilya, at mga klasmate dati. Lalo na si-- Quen. Matagal ko na siyang gusto kamustahin o kahit na ano pero di 'ko magawa. Naalala niya ba yung ginawa niya sakin dati? Sobrang sakit. Pinag tabuyan niya 'ko, o kahit na ano di ko man nagawa. Nang dahil sakanya. Ano? Masaya na ba siya? Masaya na ba? Sobrang saya? Pwes, sakin masakit! Sobra!

 

 

"Talaga Jues?!" Pagiging excited ng kaibigabn kong si Angel. Naririnig ko 'yung boses niya, para bang paiyak sa tuwa?

 

"Oo nga! Unli lang, sis? Unli?" PAg babara ko sakanya at narinig ko siyang tumawa sa kabilang linya. Nakaka touch naman, natutuwa pa siyang babalik na 'ko. Eh si Quen kaya? Masaya? O ewan?

 

 

"Sige Sige! Mag bibihis na 'ko, chupe!" Bago ako makapag salita ay bigla nalang niya pinatay. Aba gago 'to ah. Hindi pa rin talaga siya nag babago. Same old routine. Tawag, usap, baba agad bago ako makapag salita. Pakshet yan. Huhuhu buti nga siya di nag bago eh. Pero-- sana ang mahal ko ay nag bago na. Oo, you read it riight, mahal. Mahal na mahal ko parin siya eh. Hanggang ngayon, di pa rin nag babago ang tingin ko sakanya. Sobra. 

 

 

Namimiss ko na sila, sobra sobra. Lalo na yung mahal ko. Lalo na siya- sobra. 

 

 

 

"OMYGOD JULIAAA!" Sigaw nila saking lahat, tumatakbo, at naiiyak na sobrang kasiyahan. Grabe pinag bago ni Angel. Humaba 'yung buhok, ang katawan, sumexy, at tsaka sila mama rin, nag babago na rin. Nag group hug kami, at nag salita na si Angel.

 

 

"Halika na! Puntahan na natin si Quen!"  Nagulat ako sa sinabi niya, bakit naman 'tong babae na 'to. Agad agad? Eh, di pa nga ako nakikipag usap kay Mama, agad agad?! Tumingin ako kay Mama at tumango nalang siya. Meaning, pwede. Talaga? Shit.

 

 

Pumunta kami sa bahay nila Quen, nakita ko siya dun, hawak hawak ang cellphone. May katext? Baka taken na 'to. O---

 

 

 

"Julia?" Nagulat ako dahil naalala niya. 'Y-Yung pangalan ko... Naalala niya. P-Pano? S-So, naalala na niya 'ko? Ngumiti sakin si Angel at tinulak niya 'ko ng tinulak kay Quen. 

 

 

"u-uhm, H-Hi Quen." Pautal-utal ko pang sabi sakin. Kinakabahan. Kinakabahan ang nararamdaman ko. Na baka umiyak nanaman ako. Umiyak ulit. Nanaman.

 

 

"Diba ikaw 'yun?" Nanlaki ang dalawa kong mga mata. S-So di pa niya natatandaan? Di niya pa 'ko kilala?  B-bakit naman ganun?

 

 

 

 

 

 "O-Oo" Simple kong sagot. Kakaiba tong nararamdaman ko. Parang may halong kilig na kaba? Kikiligin ako? Dahil ba naalala na niya ako? O ewan? 

 

 

"Uhm.. Eh, kase.." May sasabihin dapat siya kaso, di niya matuloy-tuloy. Di alam kung bakit.

 

 

"Ano?" Gusto ko siya patuluyin kaso- di talaga eh. Ayaw niyang mag salita, ayaw na ayaw. Di nga niya maituloy tuloy ang sinasabi. Di ko alam kung bakit. O ewan ba. Parang may pumipigil sakanya.

 

 

"U-Uhm.." Nakita ko siyang tumingin kay Angel, at napatingin naman ako sakanya. Tumango siya. A-Anong ibigsabihin 'nun? Planado ba 'to? Totoo kaya 'to? O ano?

 

 

 

"Sige na, Quen. Kaya mo yan!" Bulong ni Angel sakanya at tinaasan ko nang kilay si Quen. Ano bang nangyayari? "Ikaw na, please?" Takot at kaba 'tong naramdaman ko nung narinig ko ang boses ni Quen. Tumingin ako kay Angel at tumingin din siya sakin.

 

 

 

"Meron kase siyang naalala kanina. Isang babae at...." Di na tinuloy ni Angel ang sinabi at ngumiti si Quen.

 

 

 

 

"Ewan ko pero, kamuka mo...." Nagulat ako sa narinig ko nang ituloy ni Quen ang sinabi. Kamuka ko? As in kamuka ko? Naaalala na niya ba? Ang past? Ang nangyare?  

 

 

K-Kamuka ko daw? Mag-iisip pa sana ako pero bigla nalang ulit si Angel nag salita. "Quen, sabihin mo na!" Napatingin ako kay Quen at ngumiti siya.

 

 

 

"Alam mo, nung una kitang nakita, parang kimikilig na ako na ewan. Tsaka ko nalaman na may crush na pala ako sayo. Kaya kita pinapalayo, dahil nga na kinikilig ako at parati nalang ako namumula. Kahit di tayo close, sana pwede na 'to. Mahal na kita, eh. Sana.... U-uhm..... P-Pwede ba kita maging girlfriend?" Totoo ba 'to? Di man bumlik 'yung ala-ala niya... Okay lang... Masaya na 'ko dun. Di na ko choosy noh? Magiging choosy ka pa ba?

 

 

 

"Julia?" Bumalik ako sa senaryong nangyayare at may tinatanong pala 'to. Bwiset!

 

 

 

"P-Pero seryoso k-ka?" Pautal-utal ko pang tanong at lumapit siya sakin. Seryosong muka... Kakaiba.... Nakakatakot....

 

 

 

"Ganito ba ang nag jo-joke?" Sabay turo sa muka. Oo nga naman, Julia? Ang bobo mo talaga! Nako nako!

 

 

 

 

"So ano na?" Ngumiti ako at sinabing;

 

 

 

 

"No" de joke. Syempre yes! Sino bang makakaangal noh? Sino ba ang hihindi? Enrique Gil po 'to! Si Quen! Huhuhu naiiyak na ata ako.

 

 

 

 

"Talaga Julia?"

 

 

 

"Oo naman! Basta, aalagaan mo 'ko?"

 

 

 

 

"Oo naman, Promise 'till death!"

 

 

 

 

Kahit di man niya 'ko naalala. Kahit na hindi na bumalik, okay lang! Basta nasa piling ko siya. Forever. BWahahah!

 

 

 

Ako si Julia Montes, 16 years old at isang kaaway, classmate, family friend, kaibigan, textmate, chatmate, isang ka-sigawan, ka-sermonan, best friend (weh?) , frienemy, at isa sa lahat, ang girlfriend ni Enrique John Carlo Gil na handang alagaan, at ingatan siya habang buhay. Promise 'till death. 

 

 

 

Kaya palang the more you hate the more you love. Pakshet. Ngayon ko lang nalaman. Hahaha.

 

 

 

Pero--- sana nga, forever kami.. 

 

 

 

 

Magiging forever kaya?

 

 

~~~END~~~

 

 

Join MovellasFind out what all the buzz is about. Join now to start sharing your creativity and passion
Loading ...